ՀՅԴ Բյուրոյի անդամ, Հայաստանի Ազգային Ժողովի փոխնախագահ Վահան Հովհաննիսյանը Ղարաբաղի նախագահի ընտրության կապակցությամբ Ղարաբաղի ներքին իրավիճակի սրման առումով ՀՅԴ Բյուրոյի անդամը մտահոգ չէ, իսկ ինչ վերաբերում է գնահատականներին, որ հնչեցնում են տարբեր անհատ փորձագետներ, մտավախություն արտահայտելով վերարտադրվելու ջանքի կապակցությամբ, որ առանց իրեն խնայելու գործադրում է ԼՂՀ ներկայիս նախագահ Արկադի Ղուկասյանը, փորձելով նախագահ դարձնել Բակո Սահակյանին, ապա Վահան Հովհաննիսյանը դրան նույնպես վերաբերում է բնական:

«Ես կարծում եմ, որ ցանկացած իշխանություն բնականաբար ձգտում է ինքնավերարտադրման: Դա աքսիոմ է, ես չեմ հնարել: Վատ է դա, թե լավ, դա առանձին հարց է, բայց եկեք հաշվի առնենք, որ եթե իշխանությունը ձգտում է իրեն վերարտադրել ավելի լավ տեսակով, դա վատ էլ չի, եթե միեւնույն ժամանակ ապահովվում է ժողովրդի անվտանգությունը, բարեկեցությանը, աճը, եւ այլն, եւ այլն», ասում է Վահան Հովհաննիսյանը: Թերեւս պետք է ենթադրել, որ Բակո Սահակյանի թեկնածությունը Դաշնակցության համար «լավ վերարտադրության» տարբերակն է, այլապես անտրամաբանական կլիներ Սահակյանի թեկնածությունը պաշտպանելու որոշումը, որ կայացրել է Ղարաբաղում իբրեւ թե ընդդիմություն համարվող ՀՅԴ տեղի կառույցը: Այդ կառույցի տեսակետը կուսակցության տեսակետն է, որը պաշտոնապես հնչել է եւ որին Վահան Հովհաննիսյանը չունի ավելացնելու ոչինչ:

ՀՅԴ Բյուրոյի անդամը նաեւ բացատրել է, թե ինչու ՀՅԴ-ն Հայաստանի նախագահի ընտրությանը անպայման մասնակցելու է սեփական թեկնածույով, իսկ ահա Ղարաբաղում պաշտպանեց իշխանական թեկնածու Բակո Սահակյանին: «Կարծում եմ, որ կարեւորությունը նախագահական ընտրությունների` Հայաստանի եւ Ղարաբաղի, ի վերջո, համաձայնվեք համեմատելի չէ: Դաշնակցության համար ներկա փուլում շատ կարեւոր է կուսակցության ինքնուրույնությունը պահպանելը: Եվ դա է պատճառը, ինչու մենք այդ որոշմանը, վերջապես պինդ կանգնեցինք», ասում է Վահան Հովհաննիսյանը: Բայց այդ դեպքում միթե Ղարաբաղի կառույցի ինքնուրույնությունը թանկ չէ ՀՅԴ ղեկավարության համար, որ հանդուրժում է իշխանության թեկնածուին պաշտպանելու այդ կառույցի որոշումը:

«Նայեք, Ղարաբաղում, ես կրկնում եմ, պայմանները բոլորվին տարբեր են: Եվ եթե ինչ որ մարդիկ ասենք ղարաբաղյան նախագահական ընտրությունները դարձնում են համաշխարհային կարեւորության քաղաքական միջոցառում, ապա մենք գտնում ենք, որ Ղարաբաղի անվտանգությունը պահպանելու հարցը ոչ միայն Ղարաբաղի նախագահի անձից եւ մոտեցումներից է կախված: Այն մեծապես կռվում, պատրաստվում է այստեղ եւս: Այ տարբերությունը սրա մեջ է: Վերջապես Լեռնային Ղարաբաղում նախագահական ընտրությունների ժամանակ բախման գնալը արդարացված չէ, որովհետեւ ի վերջո արդյունքը իրեն չի արդարացնում: Մենք ունեցել ենք փորձ, երբ Ղարաբաղում ունեցել ենք մեր նախագահը, որը հակադրված է եղել Հայաստանի իշխանություններին: Մենք գիտենք, թե ինչ ծանր ջանքերով հաջողվեց այդ իրողությունը Ղարաբաղին վտանգող իրողությունից տեղափոխել մեկ այլ հարթություն: Սա ծանր աշխատանք է եւ քաղաքական հաշվարկի մեջ կուսակցությունները պետք է նկատի առնեն ազգային շահը առաջին հերթին: Ազգային շահը, մեր կարծիքով, պահանջում է հեզասահ հանգիստ իշխանափոխություն Ղարաբաղում եւ Հայաստանում գաղափարների, տեսակետների, մոտեցումների բախում: Դա է պահանջում զարգացման անհրաժեշտությունը», կարծում է ՀՅԴ Բյուրոյի անդամը: