Արցախի խնդրի «կարգավորման» շուրջ բանակցություններն ու կատարված
հայտարարություններն ակնհայտ են դարձնում, որ Թուրքիան և Հայաստանի հանրապետության
հանցագործ ռեժիմը փորձում են հայ ժողովրդին պարտադրել ազատագրված Հայրենի
տարածքների հանձնում:

Այսօրվա հանցագործ վարչախումբը լուծում է միայն մեկ խնդիր. իր ոչ լեգիտիմ
կարգավիճակի, կատարված ապօրինությունների, հանցագործությունների և թալանի
օրինականացման փորձ:

Իրավիճակը խիստ մտահոգիչ է, և պահանջում է ազգային ներուժի կենտրոնացում:

Յուրաքանչյուր հայրենազգաց և ազգի ապագայով մտահոգ հայորդի պետք է հստակորեն
գիտակցի պահի լրջությունը և պատասխանատվությունը.

• Արցախը (ԼՂՀ և ազատագրված տարածքներ) Հայոց հայրենիքի անբաժան մասն է, Հայաստան
  պետության անկախության և անվտանգության կարևորագույն երաշխիքը:
• Երկրի խաղաղության և կայունության միակ գրավականը ազատագրված հայրենի հողերի
  բացառապես հայկական վերահսկողությունն է:
• Ռազմաճակատի խաղաղությունը արդյունք է հայ զենքի հաղթանակի, այլ ոչ օտարների
  միջնորդական ջանքերի:
• Ով կոչ է անում հողային զիջումների, կոչ է անում տարածաշրջանային
  հավասարակշռության խախտման, այսինքն պատերազմի վերսկսման:
• Զիջել Ադրբեջանին տարածքներ, նշանակում է հնարավորություն տալ նրան վերսկսել
  պատերազմական գործողությունները:
• Զիջելով հողեր, մենք զիջում ենք իրական և շոշափելի երաշխիքներ, փոխարենը ստանում
  ենք աներաշխիք խոստումներ:
• Ով ցանկանում է խաղաղություն, պետք է պատրաստ լինի պատերազմի՚ առաջնորդվենք
  ազատագրված հողերը չզիջելու գաղափարով:
• Պատերազմը կսկսվի Ադրբեջանին հողեր զիջելուց անմիջապես հետո: Միջազգային
  հանրության դատապարտումները որևէ իրական արժեք չեն ունենա:
• Հողային զիջումների կողմնակիցները կամա թե ակամա կողմ են Գորիսի, Կապանի և Մեղրու
  շրջանների ռմբակոծմանը:
• «Գրավյալ տարածք» ասող հայը թրքատիպ կամ մոլորյալ հայ է: Այդ տարածքներին հայերը
  ասում են «ազատագրված հողեր»:
• Խաղաղապահ ուժերը սեփական աշխարհաքաղաքական նպատակներ հետապնդող պետությունների
  գրավման զորքեր են (դրա վառ օրինակը սերբական Կոսովոն է): Թողնել նրանց մուտքը
  Երկրի կարևորագույն ռազմավարական տարածքներ, նշանակում է Հայրենիքը դնել օտարի
  վերահսկողության տակ:
• Ոչ մի «խաղաղապահ» միջազգային ուժ դեռ ոչ մեկին չի պաշտպանել հակառակորդի
  հարձակումից: Հիշի’ր Սերբական Կրաինան, Աբխազիան, Հարավային Օսեթիան, Լիբանանի
  հարավը, Մակեդոնիան…
• Մինչև այսօր կայուն խաղաղություն է, բայց խաղաղապահ ուժեր չկան: Վաղը կարող են
  խաղաղապահ ուժեր լինեն, իսկ խաղաղություն չլինի:
• ՀՀ-ի ու Արցախի սոցիալ-տնտեսական վիճակի բարելավումը երբեք կախված չեն ղարաբաղյան
  հարցի «կարգավորումից»: Դա առասպել է, որը նպատակ ունի թմրեցնելու հայերիս
  զգոնությունը: Աշխարհում կան տասնամյակներ շարունակվող, չկարգավորված բազմաթիվ
  հակամարտություններ (Իսրայել-Սիրիա, Իսրայել-Լիբանան, Կիպրոս, Քաշմիր, Կուրիլներ,
  Հյուսիսային Իռլանդիա, ևն.), որոնք բնավ չեն խանգարում հակամարտող երկրների
  համակողմանի զարգացմանը:
• Ով ճանաչում է թուրքի էությունը, նա չի կարող հավատալ վերջինիս խոսքին և
  հայ-թուրք բարի դրացիությանը: Եվ ով դեռ կերակրվում է օտարների միջնորդական
  հավաստիացումներով, նա անճանաչ է գոնե մեր պատմությանը:
• Ով ուզում է, որ 21-րդ դարը սկսվի և անցնի առանց հայկական ողբերգությունների (որոնք,
  տարօրինակ «օրինաչափությամբ», միշտ հետևում են միջազգային երաշխիքներին,
  համաձայնագրերին ու «հայանպաստ» որոշումներին), դրա համար պետք է հրաժարվի զիջելու
  գաղափարից և լծվի ազատագրված տարածքները համակողմանիորեն յուրացնելու գործին:
• Ադրբեջանական այսօրվա ռազմատենչ աղմուկ-աղաղակը հոգեբանական ներգործման միջոց է,
  որը նպատակ ունի մեզ վախեցնելով պարտադրել պարտվողական համաձայնագիր:
• Չկան Հայաստանի և Արցախի առանձին շահեր, կա հայ ժողովրդի մնայուն և միասնական շահ:
  Արցախի հարցը համահայկական հարց է: Իսկ ղարաբաղցի-հայաստանցի հակադրման սերմանումը
  թշնամական արտաքին ուժերի և հայանուն ազգուրացների գործն է:
• Հայրենի հողի ճակատագիրը միայն այս սերնդի որոշելիքը չէ. նաև ոչ ոք իրավունք
  չունի Հայրենիքի ազատագրության համար ընկած հազարավորների փոխարեն որոշում ընդունել
  հողային զիջումների մասին:
• Հայրենիքը նյութական արժեք չէ, ուստի որևէ նյութական ներդրման խոստում չի կարող
  համարժեք լինել Հայրենիքի մի մասի փոխանակման հետ:
• Մեզ համար գոյություն չունի Արցախի հարցի միջազգային կարգավորում: Արցախի հարցը
  միայն և միայն հայության հարցն է, որն է` ազատագրված հայրենի տարածքների յուրացումը:

Ազատագրված տարածքները Հայրենիքի անբաժան մասն են, Հայաստան պետության համար ունեն
ռազմավարական անգնահատելի նշանակություն ու երբեք սակարկման ենթակա չեն: